تاریخ‌نگاری محلی ایران در دوره اسلامی (از سقوط عباسیان تا پایان صفویان)

۳۲۰,۰۰۰ریال

سنّت تاریخ‏نگاری ایرانی در طی سال های ۶۵۶ تا۱۱۳۵ق، دارای میراث فراوان و تجربه ارزشمندی از تاریخ‏های محلی‏ است که تداوم تدوین این آثار در طول این دوره کارنامه قابل قبولی از خود نشان داده و هرچه به سمت تاریخ معاصر پیش می­رود، مضمون‏های جدیدی را در برمی­گیرد. مضمون هایی که با توجه به توسعه نظام‏های اداری و رونق امور ثبتی، سجلی ، زمینه به‌کارگیری عناصر جدیدی مشتمل بر، آمار و اسناد را در تدوین تاریخ­های محلی فراهم می­کند. تاریخ های محلی ایران از ۶۵۶ تا ۱۱۳۵ق عمدتاً در دو قالب، تاریخ نامه های محلی و مزارات، تدوین شدند اما آثار محدودی هم در قالب­، فرهنگ نامه ها ، تاریخ های محلی سلسله ای، وقف­نامه­ها ، تدوین شده اند. اوج تدوین تاریخ­های محلی ایران از ۶۵۶ تا ۱۱۳۵ق در سده های ۹و ۱۱ بوده و بیشتر آثار مربوط به کرانه­های جنوبی دریای خزر می­باشند. این پژوهش به نقد و بررسی تاریخ نگاری محلی ایران در دوره یاد شده می­پردازد.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تاریخ‌نگاری محلی ایران در دوره اسلامی (از سقوط عباسیان تا پایان صفویان)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “تاریخ‌نگاری محلی ایران در دوره اسلامی (از سقوط عباسیان تا پایان صفویان)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.